Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/httpd/vhosts/sophieonline.nl/httpdocs/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
De vraag van Soφie: Waarom zijn we bang in het donker?
Sophie
Sophie Sophie


Vraag nu een
GRATIS
proefnummer aan!

Vraag nu een gratis proefnummer aan!
Missie
Soφie is een uitgave van de Stichting voor Christelijke Filosofie. Zij biedt een intellectuele uitdaging door kritisch na te denken over actuele onderwerpen, geïnspireerd door de christelijke traditie.

Redactie
ing. P. de Boer
dhr. A. Deddens
mevr. drs. E.J. van Dijk
mevr. drs. M. Doornenbal
mevr. drs. R. Ebbers-van Aalst
dr. J. Ester
drs. I.D. Haarsma
prof. dr. J. Hoogland
dhr. A. Janse
dr. ir. R.A. Jongeneel
mevr. drs. D.G. Rots
dr. P.H. Vos
dr. K. van der Zwaag
De vraag van Soφie: Waarom zijn we bang in het donker? PDF Print Email
Written by   

Hoe komt het dat dingen die we overdag helemaal niet eng vinden, bijvoorbeeld regen of wind, ’s avonds in het donker in één keer wel eng zijn? Dat is de vraag van Sophie de Vries.

Ik ben nergens bang voor. Nee, echt niet. Je kunt bijvoorbeeld zeggen als het sneeuwt: ‘Ik ben bang dat ik uitglijd.’ En dan glijd je uit. Of niet. Maar dat is een ander soort bang.

De meeste mensen zijn bang voor leeuwen. Ik niet. Ik weet precies wat je moet doen als je een leeuw ziet. Mijn vader was een keer in Afrika, en toen kwam hij een hele troep leeuwen tegen. Ook de koning van de leeuwen was erbij. Mijn vader ging toen heel rustig staan. Als je wegrent, weten de leeuwen dat je bang bent. Maar als je blijft staan, denken ze: Oh! En dan moet je heel langzaam achteruit lopen en ze blijven aankijken. Als de leeuwen gaan bewegen, moet je weer stil gaan staan. Want als je stilstaat, vergeten ze gewoon dat je een prooi bent. Dan hebben ze geen honger.

De meeste kinderen zijn bang voor Zwarte Piet of voor Sinterklaas. Ik vind Sinterklaas en Zwarte Piet juist leuk. Je krijgt heel veel cadeaus en ze zijn toch niet echt.

Voor onweer ben ik eigenlijk ook niet zo bang en ook niet voor wind en regen. Kijk! Nu komt er weer een heel harde wind. De boom in de tuin van de buren gaat helemaal heen en weer. Hij buigt over onze schutting. Dat vind ik heel grappig. Ook het geluid vind ik best gezellig.

Maar ’s avonds als ik op mijn kamer lig, vind ik dat wél een beetje eng. Gek hè? Wind is gewoon wind en regen is regen, maar in het donker lijkt het anders, omdat je niks ziet. Daarom heb ik op mijn kamer twee lampjes. Die moeten altijd aan zijn.

Als ik ga slapen, denk ik aan Jezus. Jezus is er altijd. Hij is niet bang voor de wind, want Hij is de baas van de wind. Toen Hij in de boot was met de discipelen, moesten ze Hem wakker maken. Hij sliep gewoon door de storm heen. Het helpt wel – aan Jezus denken – maar je merkt het niet altijd meteen.

Sprookje

Er is trouwens één ding dat ik wel heel eng vind. Dat is het sprookje van de nachtegaal. Mijn vader leest het weleens voor uit het sprookjesboek van Andersen. De keizer van China is heel erg ziek. De Dood zit op zijn bed, en heeft de kroon en het zwaard van de keizer afgepakt. Allerlei boze gezichten kijken mee. Dat zijn de slechte dingen die de keizer heeft gedaan. Er kijken ook blije gezichten mee, dat zijn de goede dingen.

Al die gezichten praten door elkaar, zodat de keizer gek wordt. Hij schreeuwt: ,,Muziek! Ik wil muziek.’’ Dan komt de nachtegaal. Die zingt een heel mooi lied. En dan zegt de Dood, met een heel gemeen stemmetje: ,,Ja, zing jij maar lekker door, nachtegaal!’’ ,,Alleen als je mij de kroon geeft en het zwaard’’, zegt de nachtegaal. Die krijgt hij en dan zingt de nachtegaal weer een heel mooi lied. De Dood gaat weg en daarom blijft de keizer leven. Maar het plaatje dat bij dit sprookje staat is echt heel griezelig. De Dood is heel eng. Daar wil ik liever niet over praten.

Sophie de Vries is 6 jaar. Ze zit in groep 3 en woont in Zwolle.

 
Sophie